Almaniyanın uğursuzluğunun səbəbi təkcə Naqelsman deyil: Problem daha dərindir

2026-cı il dünya çempionatı Almaniya millisinin azarkeşləri üçün böyük məyusluqla başa çatdı. Komanda təkcə nəticələrə görə deyil, meydanda nümayiş etdirdiyi futbol baxımından da ciddi tənqid hədəfinə çevrildi.

Almaniya 1/16 final mərhələsində Paraqvaya penaltilər seriyasında uduzaraq turnirlə erkən vidalaşdı. Lakin komandanın problemi yalnız bu məğlubiyyətlə məhdudlaşmır.

BAKU.WS-in məlumatına görə, millinin kapitanlarından biri Yozua Kimmix də etiraf edib ki, komanda mundial boyu yalnız Kurasao ilə keçirilən görüşdə inamlı təsir bağışlayıb. Həmin qarşılaşmada Almaniya 7:1 hesabı ilə qalib gəlsə də, hətta bu oyunda belə qapısından top buraxıb. Kot-d'İvuar, Ekvador və Paraqvayla matçlarda isə almanlar ciddi çətinlik yaşayıblar.

Tənqidlərin mərkəzində Naqelsman dayanır

Baş məşqçi Yulian Naqelsmanın ünvanına səslənən iradlar kifayət qədər əsaslı görünür. Almaniya yavaş tempdə oynayır, topa uzun müddət sahib olsa da, hücumlarda təhlükəli epizodlar yaratmaqda çətinlik çəkirdi. Kurasao ilə oyun istisna olmaqla, komanda heç bir rəqib qarşısında üstün futbol nümayiş etdirə bilmədi.

Mütəxəssislər Naqelsmanın heyət seçimi ilə bağlı da bir sıra suallar səsləndirirlər. Məsələn, milli karyerasını başa vurduğunu açıqlamış Manuel Noyer niyə yenidən əsas heyətə qaytarıldı? Niyə "Bavariya"da mərkəz yarımmüdafiəçisi kimi çıxış edən Kimmix sağ cinah müdafiəçisi mövqeyində oynadıldı? Türkiyə çempionatında çıxış edən Leroy Sanenin isə bütün oyunlarda əsas heyətdə yer alması da müzakirələrə səbəb oldu.

Almaniya oyunlara hazır başlaya bilmirdi

Dünya çempionatında Almaniyanın demək olar ki, bütün görüşlərində eyni problem təkrarlanırdı. Komanda ilk dəqiqələrdə oyuna uyğunlaşmaqda çətinlik çəkirdi. Hətta Kurasao ilə matçda belə rəqib ilk hissədə hesabı açmağı bacarmışdı.

Su fasiləsindən sonra almanlar müəyyən qədər toparlansalar da, Naqelsmanın hazırladığı başlanğıc oyun planı heç bir qarşılaşmada işləmədi. Kağız üzərində uğurlu görünən taktiki yanaşmalar meydanda özünü doğrultmurdu ki, bu da məşqçi qərarlarının düzgünlüyünü sual altına saldı.

Problem yalnız baş məşqçidə deyil

Bununla belə, Almaniyanın uğursuzluğunu yalnız Naqelsmanın üzərinə yıxmaq da düzgün olmazdı. 2024-cü il Avropa çempionatında komanda dörddəbir finalda İspaniyaya uduzsa da, nümayiş etdirdiyi futbol daha baxımlı idi. Almaniya daha sürətli oynayır, hücumlar qurur və rəqib qapısı qarşısında daha çox təhlükə yaradırdı. Bu fərqin əsas səbəbi isə heyətin keyfiyyəti idi.

Həmin dövrdə Almaniyanın yarımmüdafiəsində Toni Kros və İlkay Gündoğan kimi dünya səviyyəli futbolçular çıxış edirdi. Onların oyun quruculuğu və təcrübəsi komandanın əsas üstünlüklərindən biri sayılırdı. Bu gün isə Naqelsmanın sərəncamında həmin səviyyədə futbolçular yoxdur.

Kros və Gündoğanın milli karyeralarını başa vurması Almaniya üçün böyük itkiyə çevrilib. Klub komandaları belə boşluğu transferlə doldura bilsələr də, milli komandalarda belə imkan yoxdur. Yeni Toni Kros və ya İlkay Gündoğan yetişənə qədər Almaniya bu çatışmazlığı hiss etməyə davam edəcək.

Kimmixin mövqeyi Almaniyanın əsas dilemmasına çevrildi

Almaniya millisinin ən vacib futbolçularından biri olan Yozua Kimmixin hansı mövqedə çıxış etməsi dünya çempionatı boyunca ən çox müzakirə olunan məsələlərdən idi.

"Bavariya"da mərkəz yarımmüdafiəçisi kimi yüksək səviyyədə çıxış edən Kimmixin millidə sağ cinah müdafiəçisi kimi istifadə olunması çoxlarına məntiqli görünmürdü. Bir çox futbol mütəxəssisi hesab edirdi ki, o, yarımmüdafiədə oynasa, Almaniyanın oyun quruculuğu daha keyfiyyətli olar.

Lakin bunun da öz çətinliyi var idi. Kimmix mərkəzə keçərsə, sağ cinah müdafiəsində onu əvəz edəcək futbolçu faktiki olaraq yox idi. Heyətdə bu mövqedə oynaya biləcək yeganə variant Valdemar Anton hesab olunurdu. Ancaq Antonun əsas mövqeyi mərkəz müdafiəçisidir və cinahda eyni keyfiyyəti göstərə biləcəyi sual altındadır.

Məşhur futbolçu Filip Lam da Kimmixin mərkəzdə çıxış etməsinin tərəfdarı idi. Naqelsman Paraqvayla matçın ikinci hissəsində bu variantı sınaqdan keçirsə də, artıq gec idi. Üstəlik, bu taktika turnir ərzində əsas seçimə çevrilmədi.

Bu isə Almaniyanın daha böyük problemini üzə çıxardı: komanda illərdir sağ cinah müdafiəsində Filip Lam səviyyəsində futbolçu yetişdirə bilməyib.

Musiala və Virts gözləntiləri doğrultmadı

Almaniyanın əsas ümidlərindən sayılan Camal Musiala da mundialda öz potensialını göstərə bilmədi. Əslində bunun obyektiv səbəbləri var idi. Gənc futbolçu son mövsümün böyük hissəsini zədə səbəbindən buraxmış, "Bavariya"da cəmi min dəqiqədən bir qədər çox meydanda olmuşdu. O, dünya çempionatına optimal formada gəlməmişdi və bu, oyununda açıq hiss olunurdu.

Naqelsman Musialaya kifayət qədər şans versə də, futbolçu yalnız Kurasao ilə oyunda fərqlənə bildi. Halbuki ondan daha böyük performans gözlənilirdi.

Musialanın yoxluğunda "Bavariya"da onu əvəz edən Serj Qnabri və 18 yaşlı istedad Lenart Karl da zədə səbəbindən dünya çempionatını buraxdılar.

Xüsusilə Lenart Karl Almaniya futbolunun gələcəyi hesab olunur. Gənc yarımmüdafiəçi keçirdiyi ilk mövsümdəcə "Bavariya"nın əsas heyətinə düşməyi bacarıb və statistika baxımından Leroy Saneni geridə qoyub. Onun sürəti və dinamizmi Almaniyanın dünya çempionatında ən çox çatışmayan keyfiyyətlərdən idi. Ancaq zədələr bütün bu planların həyata keçməsinə imkan vermədi.

Florian Virts də mundiala yüksək gözləntilərlə yollansa da, Avropa çempionatındakı performansını təkrarlaya bilmədi. Kağız üzərində onun statistikası pis görünmürdü. Virts bütün oyunlarda iştirak etdi və üç məhsuldar ötürmə ilə yadda qaldı. Lakin meydandakı təsiri əvvəlki turnirlə müqayisədə xeyli zəif idi.

2024-cü ildə o, "Bayer"lə möhtəşəm mövsüm keçirmiş, Bundesliqada məğlubiyyətsiz çempion olmuş və Avropa Liqasının finalına qədər irəliləmişdi. Bu dəfə isə dünya çempionatına "Liverpul"dakı ağır mövsümdən sonra qatılmışdı. Komandanın uğursuz çıxışı, yüksək gözləntilər və uzun mövsüm həm fiziki, həm də psixoloji baxımdan Virtsə təsir etmişdi.

Hücum xəttində köhnə problemlər qalır

Almaniya uzun illərdir dünya səviyyəli mərkəz hücumçusu problemi yaşayır.

Kai Haverts universal futbolçu olsa da, klassik "9 nömrə" deyil. Nik Voltemade perspektivli görünür, lakin hələ ki, Miroslav Kloze və ya Mario Qomes səviyyəsində deyil.

Deniz Undav ehtiyatdan oyuna daxil olduqda faydalı görünür, amma start heyətində eyni məhsuldarlığı göstərə bilmir. Bütün bunlar Almaniyanın hücumlarının effektivliyinə ciddi təsir göstərdi.